Beste lezers,

Omdat ik niet meer de nadruk wil leggenop mijn alleenstaand moederschap, maar op het kleine gezinnetje wat we samen vormen, hebben we sinds afgelopen weekeen ander weblog. Voortaan zijn onze nieuwe verhalen te lezen op:Ons nieuwe weblog

Nou, wij zijn dus net bij de tandarts geweest.
Hij probeerde Britt eerst op haar gemak te stellen en ze gaf hem meteen al een handje en hij mocht haar knuffel vasthouden (mag alleen maar uit bed voor ingrijpende dingen zoals dit). Vond ik ook wel erg prettig.
Daarna vroeg hij wat er gebeurd is en wat de avond/weekend tandarts heeft gedaan.
Toen hij vroeg of Britt haar kiezen op elkaar wilde zetten deed ze dat ook zonder problemen. Alleen toen hij met zijn vingers bij haar mond kwam wilde ze wegkruipen en vond ze het genoeg geweest, hij wilde kijken of er verder beschadigingen waren en dat is gelukkig niet zo. Meer heeft hij niet gedaan, maar hij legde me wel uit waarom het tandje niet geplakt kon worden.
Blijkbaar is het niet zomaar een kwestie van plakken, maar komt het nogal secuur. Als er bv een druppeltje water tussen de plak komt, kan het tandje bij de eerste de beste boterham weer afbreken en ben je weer terug bij af.
Met die reden kan ik me ook vinden. Ze heeft er zelf gelukkig geen last van, behalve dat ze een scherp randje voelt en er steeds met haar tong en vingers aan zit. Maar ook dat scherpe randje word op den duur wat minder scherp.

Natuurlijk vind ik het doodzonde van haar mooie gebit, maar het is niet anders. Nu moet ik maar gaan wennen aan dat gat in haar gebit

Britt is vanavond gevallen. Ze is met haar tand op het laminaat terecht gekomen, terwijl ze een landing wilde maken op een kussen wat op de grond lag… De hardheid van beide verschilt iets… Het gevolg was dus flink huilen en tot schrik van mama een hele hoek uit xe9xe9n van haar voortanden.
Gelijk de tandarts maar gebeld en het stukje tand in een bakje melk (had ik ergens gehoord) gedaan om hem ‘goed’ te houden. We mochten gelijk komen, maar helaas. Er kan nu niets aan gedaan worden, omdat Britt het temperament van een echte peuter heeft en dus niet toelaat dat er iemand in haar mond mag kijken, laat staan peuteren. Dus de hoek blijft uit de tand… Voorlopig…
Ik vind het heel erg, maar ja… Er is blijkbaar niets aan te doen tot Britt wat ouder is of tot ze er last van krijgt. Denk toch dat ik mijn eigen tandarts ook nog even laat beoordelen…
Het afgebroken stukje zit nog in de melk, morgen maar even bellen.

VOORNA

Gisteren zijn we naar de kinderboerderij geweest. Het was mooi weer. Eerst naar kinderboerderij "De Wolfslaar" in Breda, maar die ging ‘s middags pas open. En aangezien we toch al in Breda waren, zijn we maar verder doorgereden naar "De Leijhoeve" in Rijsbergen.
Daar hebben we eerst naar de geitjes gekeken waarna we gelijk doorliepen naar het restaurantje, want oma en mama moesten nodig naar de wc. Even lekker wat drinken en toen de speeltuin in.

En het leukste van dit alles was de schommel, een heeeeele grote.

Effe een filmpje tussendoor.

Ik dacht, ik zal Britt haar pony eens even een beetje bijknippen. Vorige keer ging dat tenslotte ook goed.
Nu helaas iets minder… Zo gauw Britt een beetje haar op haar gezicht voelde draaide ze weg terwijl ik nog aan het knippen was, waardoor een flinke hap haar verdwenen was en ik genoodzaakt was om de pony korter te maken dan de planning was… Bijna 3 cm korter i.p.v. 2 cm…

Verder word de motoriek steeds beter… Het brood aan de vork prikken gaat haar al goed af

Alleen met de warme maaltijd wil het soms nog wel eens een kliederboeltje worden

En ten slotte nog een foto van hoe Britt ‘s morgens haar bed uitkomt… Met een gordijn van haren voor haar ogen weet ze toch mama’s schoenen aan te krijgen.

Gisteren zijn we lekker een dagje naar Dierenpark Amersfoort geweest.
Heerlijk weer en lekker op ons gemakje rondgehobbeld. Het dierenpark ligt midden in een bos, dus ondanks dat de zon fel scheen, was het er heerlijk door de schaduw.
We hebben veel dieren gezien. Van parkieten tot gieren en van beren tot tijgers, van kamelen tot giraffen en van apen tot olifanten. Britt vond het allemaal wel leuk, maar begrijpen doet ze het nog niet.

Bij de olifanten hebben we de eerste foto gemaakt. Britt vond het leuk om op zo’n groot beeld te zitten.

Helaas heeft ze tijdens het verschonen van de luier een ongelukje gehad. Ze is van een rotsblok afgevallen met haar gezicht op de grond. Het was even goed schrikken (ook voor mama) en flink huilen en het ziet er natuurlijk ook erger uit dan het is, maar gelukkig had ze na een korte tijd geen pijn meer. Alleen mag mama dan niet steeds gaan wijzen naar de zere plekken, want dan krijgt ze het weer in de gaten en is ze ineens weer erg zielig (wat natuurlijk wel een beetje mag).

De volgende foto is genomen toen we thuis waren.

Toen we het hele park gezien hadden was het tijd om lekker te spelen in de speeltuin. Britt heeft een hele tijd in de schommel gezeten. Geweldig natuurlijk als je dat nog nooit hebt gedaan.

Het is inmiddels alweer een poosje geleden dat ik hed geblogd en dat kwam mede door de verbouwing. Er is een nieuwe keuken geplaatst en een vaste trap naar zolder. Dus overal rommel en weinig zin en tijd om de laptop eens uit de tas te halen en een verhaaltje te schrijven.

Mama heeft weer een mijlpaal bereikt, want de box is opgeruimd.
Britt zat zat er bijna al niet meer in en tijdens de verbouwing dus al helemaal niet meer. De box werd gedegradeerd tot opslagruimte. En na een poosje twijfelen, box laten staan of niet, heb ik de knoop doorgehakt en is hij naar zolder gegaan.
We zijn naar IKEA gegaan en hebben een leuk tafeltje met 2 stoeltjes gekocht, zodat Britt toch haar eigen hoekje in de kamer blijft houden. Momenteel hebben de stoeltjes hun nut al bewezen, want als mama tussen de middag een keertje in de bank een broodje gaat eten, kan Britt lekker aan de salontafel haar boterhammetje eten op haar stoeltje.
Het is nu nog een beetje een rommelhoekje, maar als ik eenmaal de juiste opbergkisten heb gevonden, is ook dat weer netjes.

We zijn 2 weken geleden voor de eerste keer lekker een middagje naar het zwembad geweest, waar Britt zich prima heeft vermaakt. Hoewel het water in het pierenbadje erg koud was, maakte haar dat niets uit en ging ze lekker op onderzoek uit. En wat is er dan leuker dan spelen met het speelgoed van andere kinderen? Natuurlijk op zijn tijd wat eten en drinken.

En eind van de middag lekker moe naar huis.

Verder doet Britt het geweldig. Ze kletst er op los en we moeten xe9cht oppassen wat we zeggen, want het word gewoon nagezegd, zelfs als je denkt dat ze het niet hoort omdat ze druk bezig is. De 2woordzinnetjes hebben hun intrede gedaan en mama vind het geweldig.
Britt word nu xe9cht een peuter, een peuter met een sterke eigen wil en als mama anders wil, ploft ze op haar kont op de grond en begint ze dramatisch te huilen (lijkt veeeeeeel erger dan het werkelijk is)
En alsof de ontwikkelingen bij de kleine grote meid niet snel genoeg gaan, komen er binnen 3 weken tijd ook nog eens 3 kiezen door en zitten er nog een paar onder het tandvlees te broeien aan de bulten te zien.
Met je vingers proberen te zoeken naar eventueel doorkomende kiezen is trouwens een heel avontuur geworden en als je niet snel genoeg maakt dat je wegkomt met je vinger uit die mond, gebeurt het wel eens dat je huid word opengereten door vlijmscherpe voortandjes.

Afgelopen donderdag is Britt weer bij het CB geweest. Ze zou eigenlijk bij de arts moeten komen en haar prikken weer moeten krijgen, maar dat ging niet door…
De arts heeft een auto ongeluk gehad en ligt nog een tijdje in het ziekenhuis.
Hierdoor kreeg Britt een andere arts (ook een leuke), en krijgt ze de prikken pas de 27e.

Eerst natuurlijk wegen en meten.
De maten: 11290 gram en 82,5 cm.
Gaat dus goed, beiden zitten nu mooi op de middenlijn.
Verder bij de arts nog wat testjes die ze heel goed deed.
Ze kreeg een stuk speelgoed en ging gelijk uitzoeken hoe het werkte (nieuwsgierigheid)
Ze moest blokjes stapelen en een blokje aan de arts geven (opdrachtje uitvoeren)
De arts wilde weten hoeveel woordjes Britt al zegt (heb je even???)
Al met al… Britt is een vlotte tante, maar dat weten we al…
Verder kregen we nog een lijst met woordjes mee voor de volgende keer, ik moet dan aankruisen welke woordjes Britt kan zeggen zonder dat ik ze voorzeg. Ik heb zo al even gekeken, maar ze zit nu al op een aardige woordenschat.

Dus nu de 27e nog de prikken en dan hoeven we voorlopig niet meer terugkomen. Een nieuwe afspraak voor het bureau hoeven we niet meer te maken, we krijgen een brief thuis met de volgende afspraken. Waarschijnlijk ergens in september.

Britt heeft weer een mijlpaal bereikt… Sinds donderdagmiddag loopt ze los!!!
Eerst enkele stapjes van mijn moeder naar mij en andersom, maar al snel had ze de smaak te pakken en loopt ze ons voorbij of draait 180 graden om weer terug te stappen.
Ze heeft nog een beetje een dronkemansgangetje, maar lopen is lopen…

En als ze dan eenmaal op de grond gaat zitten of haar evenwicht is verloren, word het een beetje pijnlijk als je op blote kniexebn houvast moet gaan zoeken, maar ook daar heeft mijn peutertje een oplossing voor.